De vraag die Mark (R&D) steeds krijgt over het reinigen van aniloxrollen als hij bij een golfkartonfabriek op servicebezoek is: kunnen we straks minder reinigen?
Iedereen aan tafel verwacht dat het antwoord ja is. De plant manager, de productieleider, meestal ook de inkoper die erbij is komen zitten.
En bijna altijd moet ik zeggen: nee.
Vaker.
Dat landt zelden goed. Je zit tegenover iemand die net heeft uitgelegd dat zijn mensen al te weinig tijd hebben, en dan kom jij vertellen dat ze er werk bij moeten doen.
Daarom vertel ik tegenwoordig eerst over wat er bij een soortgelijke klant gebeurde.
Ze gingen vaker reinigen en waren er minder tijd aan kwijt
Een vooraanstaande golfkartonfabriek vroeg ons om op locatie te kijken waar hun reiniging productietijd kostte. De uitkomst ging in tegen wat ze verwachtten.
Niet minder vaak reinigen. Vaker, en korter.
Wat verdween was de diep reiniging. Van vier keer per jaar naar één keer per anderhalf jaar.
“We zijn vaker gaan reinigen en juist daardoor hoeven we bijna nooit meer diep te reinigen. Per saldo zijn we er minder tijd aan kwijt, niet meer.”
Waarom vaker reinigen tijd bespaart
Een aniloxrol reinigen gaat op drie manieren, en elke manier heeft een ander doel.
- Dagelijks: kort, na elke run, zodat vervuiling zich niet opbouwt.
- Periodiek: wekelijks of maandelijks, voor celvolume en inktoverdracht.
- Diep: de meest intense beurt.
Doe je de eerste twee niet, dan is die intensieve beurt je enige verdediging.
En daar zit het hem in. Vervuiling die je dezelfde dag weghaalt, is een handeling van minuten. Dezelfde vervuiling die er drie maanden heeft gezeten, is een geplande stop van een halve dag.
Wat ik mensen het liefst zou laten zien is het stuk daartussen. Zolang die vervuilde laag in de cellen zit, loopt je inktoverdracht terug. Dat komt nergens binnen als storing. Het komt binnen als een opstart die iets langer duurt en een kleur die iets langer blijft schommelen, en dan elke dienst opnieuw.
Wat er bij hen nog meer veranderde
De diep reiniging verdween uit de weekplanning.
En de operators weten nu wanneer ze wat doen, en waarom. Dat tweede vind ik eerlijk gezegd belangrijker dan het eerste. Een routine die mensen niet begrijpen, houdt het hooguit een maand vol.
Waar ik naar kijk
Niet alleen naar de pers. Ik kijk naar vier dingen: mens, machine, methode en materiaal.
Dat klinkt als een model, en dat is het ook. Maar in de praktijk hangen die vier aan elkaar. Een voorbeeld dat ik vaak zie:
- Het reinigingsmiddel past niet goed bij de inkt. Dat is materiaal.
- Eén ronde is daardoor niet genoeg, dus er komt een tweede ronde bij. Dat is methode.
- Elke ploeg doet die tweede ronde net anders. Dat is mens.
- En wat achterblijft, zet zich vast in de cellen van de aniloxrol. Dat is machine.
Ik heb fabrieken gezien die alleen het reinigingsmiddel vervingen. De tweede ronde, de verschillen tussen de ploegen en de vervuilde rol bleven. Na een paar maanden was het probleem er weer.
Waar je begint
Die bovengenoemde vier gebieden hebben we op papier gezet, als een werkblad, met twee vragen per gebied. We vullen dit samen in. Duurt hooguit een kwartier.
Vervolgens kies je drie punten, en bepaal je één eerste stap met een naam en een datum.
Wil je daarna weten hoeveel productietijd het bij jou kost, dan komt Mark of Mark 😉 van onze R&D afdeling op locatie kijken.